MARIA NIEDŹWIEDŹ-SUCHOŃSKA
  Widokipo

 

 

  W I D O K I P O


    Mam poczucie dotkliwej  sprzeczności gdy staję przed białym płótnem.
    Z jednej strony dążę do odtwarzania  zauważonych  kiedyś, choć ulotnych
    okruchów natury, a z drugiej- uciekam od dosłowności, co prowadzi do
    oczywistego przetworzenia realności. To cienka linia na której balansuję
    od lat - wahadliwa przestrzeń miedzy abstrakcją a pewnym zakorze -
    nieniem w świecie konkretu.    
                  
                
         
    Moje widokipo nie są złudzeniem optyczym jak w przypadku powidoków.
    Są raczej próbą przeniesienia w czasie zjawisk zapamiętanych, dostrze-
    żonych w przeszłości. Są też - tak myślę -wyrazem tęsknoty za stopniowo
    zatracaną  przez zurbanizowanego człowieka zdolnością zauważania    
    objawów natury, jej rytmów  i blasku. Jednocześnie chciałabym, żeby te
    obrazy były postrzegane jako skarga i niezgoda na to, że tak się dzieje.
                
                        Maria Niedżwiedż- Suchońska